CHOROBA ZWYRODNIENIOWA STAWÓW

Czym są stawy? Stawy to ruchome połączenia kości, które pozwalają na ich poruszanie się względem siebie. W wyniku pogorszenia stanu i ograniczenia ilości chrząstki stawowej, zmniejsza się poziom amortyzacji ruchów i przesuwanie się stawów jest trudniejsze. Wiąże się z to z brakiem możliwości poruszania daną częścią ciała, a także w następstwie: uszkodzeniem kości pod chrząstką stawową, torebki stawowej, więzadła, ścięgna oraz mięśni. ‼️Choroba ta jest przewlekła i najczęstsza wśród chorób aparatu ruchu. Może dotyczyć jednego lub kilku stawów. Według badań dotyka nawet ponad połowę osób po 40. roku życia! Choroba powoduje duży spadek sprawności u pacjentów oraz ból. Jakie są przyczyny? Przyczyn zwyrodnień stawów jest wiele, jednak do tych na które nie mamy wpływu należą: wiek, płeć żeńska (według statystyk kobiety chorują częściej, a sama choroba nasila się po menopauzie), czynniki genetycznie oraz zaburzenia budowy stawu. Choroba najczęściej atakuje kolana, kręgosłup, stawy palców rąk i stóp oraz biodra. Objawy zwyrodnienia stawów: Pierwsze objawy choroby pojawiają się między 40. a 60. rokiem życie, ale nie jest wykluczona także u osób młodszych. Charakterystyczne jest to, że początkowo objawy występuje tylko podczas ruchu, a dopiero z czasem pojawiają się także w spoczynku. Główne objawy:

•  ból – występuje szczególnie przy ruchach stawów oraz nasila się pod koniec dnia. Warto zwrócić tutaj uwagę na tzw. ból startowy, który sprawia najwięcej kłopotów (występuje np. przy rozpoczynaniu chodu lub wstawaniu z krzesła). Zazwyczaj ból jest odczuwalny w konkretnym stawie, ale nie jest to regułą;
•  sztywność stawu,
•  ograniczenie ruchomości,
•  trzeszczenia – wynikają z tarcia o siebie nierównych powierzchni stawowych,
•  zniekształcenie obrysów stawu.

Zapobieganie: Zazwyczaj choroby nie da się uniknąć, jednak poprzez właściwy styl życia i zdrowe przyzwyczajenia, jesteśmy w stanie spowolnić jej rozwój. W tym celu zwróć uwagę na:

•  dobrą kondycję fizyczną – szczególnie polecane są sporty, które nie powodują zbyt dużych obciążeń stawów (np. pływanie, bieganie na miękkim podłożu, jazda na rowerze lub zalecone ćwiczenia rehabilitacyjne). Wzmocnione mięśnie otaczające staw zapewniają płynność ruchu i zwiększają stabilizację;
•  odpowiednią dietę – zrzucenie zbędnych kilogramów zmniejszy zagrożenie rozwoju choroby (zwłaszcza w przypadku kolan),
•  unikanie obciążania stawów – zrezygnuj z takich rzeczy, jak noszenie ciężkich przedmiotów czy długotrwałego klęczenia lub nawet stania; staraj się nie wywoływać bólu w stawach,
•  przystosowanie otoczenia – można zamontować specjalne uchwyty, które ułatwią wstawanie.

Diagnostyka: W przypadku, gdy zaobserwujesz u siebie powyższe objawy, koniecznie zgłoś się do lekarza – wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia może dać szansę na uniknięcie niesprawności. Szczególnie warto pomyśleć o wizycie, gdy wystąpi zaostrzenie objawów lub po zastosowaniu przepisanych leków ból oraz obrzęk nasilą się, bądź masz gorączkę (zazwyczaj ból powinien minąć w ciągu jednej doby po wykonaniu punkcji stawu). Lekarz diagnozuje chorobę na podstawie objawów i zmian widocznych na zdjęciach radiologicznych. Czasem stosowane są badania takie jak USG stawów, rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa. Jakie są stosowane sposoby leczenia?

•  rehabilitacja – program ćwiczeń wdrożony przez specjalistę,
•  odciążenie stawu – czyli odpowiednie zaopatrzenie ortopedyczne: laski, kule, chodziki, urządzenie stabilizujące stawy i poprawiające oś kończyny (ortezy), wkładki korekcyjne do butów oraz odpowiednie obuwie,
•  unieruchomienie – jedynie jeśli wystąpiły zaostrzenia choroby z objawami zapalenia,
•  okłady z lodu (krioterapia) – zmniejszają ból i objawy zapalenia,
•  powierzchowne stosowanie ciepła – w celu rozluźnienia mięśni i zmniejszenia bólu,
•  stosowanie leków – zwalczających ból i zapalenie (np. paracetamolu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub opioidów oraz w przypadku nasilenia choroby – leków podawanych do wnętrza stawu),
•  leczenie chirurgiczne – jeśli mam do czynienia z zaawansowanym stadium choroby. Całkowite wyleczenie uszkodzonej chrząstki nie jest możliwe, jednak właściwe leczenie łagodzi objawy, pozwala zachować aktywny tryb życia i spowolnić rozwój choroby.

Zainteresowanym tematem, polecamy artykuł: https://bit.ly/3i2c5AX