Usunięcie trzeciego migdałka
metodą endoskopową
Poprawa precyzji i bezpieczeństwa dzięki dokładnej optycznej kontroli pola operacyjnego. Więcej w artykule.
Czym jest trzeci migdał?
Migdałek gardłowy, zwany potocznie trzecim migdałem, stanowi kluczowy element układu odpornościowego, pełniąc funkcję bariery ochronnej. Jego zadaniem jest wychwytywanie oraz neutralizacja patogenów – wirusów i bakterii – wnikających do organizmu drogą kropelkową przez nos i usta.
Negatywne następstwa przerostu trzeciego migdałka
W odpowiedzi na kontakt z drobnoustrojami dochodzi do namnażania tkanki limfatycznej, z której zbudowany jest trzeci migdałek oraz powstaje odczyn zapalny. Obydwa te procesy to naturalny mechanizm wzmacniający odpowiedź immunologiczną organizmu. Niestety, w niektórych przypadkach mogą doprowadzić do powiększenia trzeciego migdałka, w stopniu który staje się groźny dla zdrowia.
Przerost trzeciego migdałka upośledza drożność nosa, co wymusza na dziecku oddychanie przez usta, omijające naturalne mechanizmy filtrowania, ogrzewania i nawilżania powietrza. Dodatkowo powiększona tkanka staje się siedliskiem bakterii i utrudnia odpływ wydzieliny, co sprzyja zaleganiu drobnoustrojów prowadząc do nawracających infekcji gardła, nosa i uszu.
Przerośnięty migdałek będący siedliskiem bakterii i wirusów blokuje ujścia trąbek słuchowych (patrz grafika) co upośledza możliwość prawidłowej regulacji ciśnienia w uchu środkowym oraz odprowadzania wydzieliny z ucha, prowadząc do pogorszenia słuchu oraz nawracających infekcji uszu.
Przerośnięty trzeci migdałek mechanicznie blokuje przepływ powietrza przez nosogardło, co zmusza organizm do wysiłkowego oddychania ustami i generuje wibracje tkanek miękkich słyszalne jako chrapanie. W skrajnych przypadkach tkanka ta może całkowicie zamknąć drogi oddechowe podczas snu, prowadząc do niebezpiecznych bezdechów sennych, które skutkują niedotlenieniem i przewlekłym zmęczeniem. Przewlekłe niedotlenienie mózgu spowodowane nieleczonym bezdechem sennym może być przyczyną problemów poznawczych i emocjonalnych. Bezdechy senne mogą być również przyczyną niektórych chorób serca i układu krążenia.
Jeżeli przerost trzeciego migdałka upośledzi funkcjonowanie nosowego toru oddychania wymusza to stałe otwieranie ust, które poprzez istotny wpływ na pracę mięśni twarzy i układ kostny rozwijającego się dziecka, prowadzi do powstania tzw. twarzy adenoidalnej. Charakterystyczne cechy tego procesu to wydłużenie owalu twarzy, zapadnięcie policzków oraz nieprawidłowe wysklepienie podniebienia, nazywane „podniebieniem gotyckim”. Podniebienie ulega zwężeniu powodując skrzywienie przegrody nosowej trwale upośledzając nosowy tor oddychania i naturalne procesy oczyszczania zatok. W następstwie tego procesu zwężeniu ulega również szczęka powodując stłoczenie zębów i skomplikowane wady zgryzu wymagające długotrwałego leczenia ortodontycznego. Więcej na ten temat można przeczytać na stronie naszego specjalistycznego ośrodka zajmującego się leczeniem zmian w obrębie twarzoczaszki będących następstwem przewlekłej niedrożności nosowego toru oddychania - Centrum Zdrowego Oddechu Szpitala św. Łukasza.
Jak leczymy przerost trzeciego migdałka?
Przerost migdałka gardłowego to częsta przypadłość wieku dziecięcego, która u większości pacjentów ustępuje samoistnie. Niewielkie powiększenie trzeciego migdałka zazwyczaj nie wymaga interwencji medycznej. Jeśli jednak przerost jest umiarkowany lub znaczny, może stanowić zagrożenie dla zdrowia, co wymusza podjęcie terapii dążącej do zmniejszenia jego objętości. Przed skierowaniem pacjenta na zabieg operacyjny zazwyczaj podejmuje się próbę leczenia zachowawczego z zastosowaniem glikokortykosteroidów donosowych.
Jeżeli leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych efektów, konieczne jest wykonanie zabiegu usunięcia trzeciego migdałka, określanego w terminologii medycznej jako adenotomia.
Usuwanie trzeciego migdałka – metoda endoskopowa
Celem adenotomii jest całkowite usunięcie migdałka gardłowego, co pozwala na przywrócenie prawidłowej drożności nosogardła. Zabieg ten zapobiega blokowaniu ujść trąbek słuchowych oraz nawracającym infekcjom zatok, gardła i uszu, których bezpośrednią przyczyną jest patologiczny przerost tkanki limfatycznej.
Zabiegi usunięcia trzeciego migdałka są wykonywane od dziesięcioleci, ale rozwój technologiczny pozwolił na udoskonalenie klasycznej techniki zabiegowej. Do czasu wprowadzenia kamery endoskopowej chirurg nie widział migdałka w momencie samego wycinania – musiał lokalizować go dotykiem palca i operować na podstawie wyczucia anatomicznego. Obecnie, dzięki zastosowaniu kamery endoskopowej, lekarz ma pełny podgląd pola operacyjnego przez cały czas trwania procedury.
Zastosowanie endoskopu minimalizuje ryzyko niecałkowitego usunięcia tkanki, co zapobiega konieczności powtórzenia zabiegu w przyszłości.
Precyzyjny podgląd kamery znacznie zmniejsza ryzyko uszkodzenia delikatnych struktur sąsiadujących z trzecim migdałkiem.
Możliwość dokładnej obserwacji pola operacyjnego przez cały czas trwania zabiegu przekłada się na wyższy poziom bezpieczeństwa pacjenta.
Laryngologia Szpitala św. Łukasza
Diagnostyka i leczenie zachowawcze oraz zabiegowe przerostu trzeciego migdałka
Przed wykonaniem zabiegu lekarze laryngolodzy weryfikują, czy jego wykonanie jest konieczne oraz czy w przypadku danego pacjenta dostępne są również inne, alternatywne możliwości skutecznej terapii.
